Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/798 K.2025/4218

Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/773 Esas, 2024/1073 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2023/7964 Esas, 2024/2680 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2017 tarihli ve 2016/728 Esas, 2017/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Ankara

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2017 tarihli ve 2016/728 Esas, 2017/177 Karar sayılı kararının kesin nitelikte bulunması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/13794 Esas, 2019/17918 Karar sayılı ilâmıyla.

"1) Sanığa yüklenen basit yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, taraflara soruşturma ve kovuşturma aşamasında uzlaşmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi,

uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulmasının gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, 2) Kabule göre de, sanık hakkında hükmolunan cezanın adlî para cezası olması ve sabıka kaydının da bulunmaması karşısında, 5728 sayılı Kanun’la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca,

sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda hükmün gerekçe kısmında herhangi bir değerlendirme yapılmaması," Nedenleriyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca müteâkip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine karar verilmiştir. 3. Ankara

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2021 tarihli ve 2020/1458 Esas, 2021/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 4. Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 03.04.2023 tarihli ve 2022/10854 Esas, 2023/1533 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/513 Esas, 2023/373 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca direnilmesine karar verilmiştir. 6. Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2023/7964 Esas, 2024/2680 Karar sayılı kararı ile Mahkemece önceki hükümde direnilmesine karar verildiği hâlde hükümde bulunması zorunlu olan “sonuç (hüküm)” kısmının eksik bırakılması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. Ankara

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/773 Esas, 2024/1073 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca direnilmesine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; direnme kararının Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğundan beraatine karar verilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü şüphelinin çağırması üzerine Milli Eğitim Bakanlığı'nda bulunan toplantı odasına gittiğinde şüphelinin üzerine saldırarak şikâyetçiyi adlî muayene raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı iddiası ile kamu davasının açıldığı, Mahkemece kanun yararına bozma öncesi sanığın mahkûmiyetine karar verildiği hâlde bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği, beraat kararının bozulmasına ilişkin Yargıtay

1. Ceza Dairesinin bozma ilâmına direnilmesine karar verilmiştir.

2. Sanık savunması ile bu savunmayı doğrular mahiyetteki tanıklar M.D. ve Z.T.'nin anlatımları ile katılanın yaralanmasına ilişkin olarak düzenlenen Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 25.05.2016 tarihli, "kafada sağ parietotemporal bölgede, sol kalçada hassasiyet, sol ayak 1. parmakta, sağ omuz ve sağ dirsekte hassasiyet, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte hafif olduğu" görüşünü haiz adlî muayene raporunun içeriği karşısında, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle direnme kararı yerinde görülmüştür.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/773 Esas, 2024/1073 Karar sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2023/7964 Esas, 2024/2680 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, 2. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/773 Esas, 2024/1073 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara