Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7988 K.2026/1254)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1874 Esas, 2023/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2023/6084 Esas, 2021/6661 Karar sayılı kararı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Niğde

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2025 tarihli ve 2025/102 Esas, 2025/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29, 62... . maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığı, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağından bahisle suç vasfına ve lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

suçta kullanılan tüfeğin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği,

uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın av tüfeği ile yakın mesafeden ateş etmesi sonucu katılanın sol bacak diz kapağı hizasından toplu saçma girişi sebebiyle sol bacak uyluk, diz kapağı altı ve ayak kısmından doku kayıpları olduğu, femoral arter ve femoral venin parçalandığı, femurda iltihap oluştuğu, katılanın hayati tehlike geçirerek sol alt ekstremitedeki durumun işlev yitirilmesine neden olduğu,

katılanın vücudundaki kırıklarının yaşam fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul sınırdan uzaklaşılarak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza belirlenmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi "teşebbüsün derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2025 tarihli ve 2025/102 Esas, 2025/148 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Niğde