Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/800 K.2025/5055

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/479 Esas, 2023/23 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 09.01.2024 tarihli ve 2023/8085 Esas, 2024/68 Karar sayılı kararı ile, gerekçede sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapıldığı ifade edilmesine rağmen hüküm fıkrasında uygulanmamasının çelişkiye neden olması, kazanılmış hak yönünden 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği ile kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/180 Esas, 2024/639 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi uyarınca kazanılmış hakkı saklı tutularak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun taksirle işlendiğine, haksız tahrikin derecesine, ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içeriğine göre belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasında kazanılmış hak nedeniyle, uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin (son) bendi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin beşinci fıkrasının gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenle Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/180 Esas, 2024/639 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 . maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği kazanılmış hakka ilişkin hüküm fıkrasından "CMK'nın 307/5 maddesi gereğince" ibaresinin çıkartılarak yerine “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,