Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8035 K.2026/1274)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/488 Esas, 2022/320 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 09.05.2023 tarihli ve 2022/11576 Esas, 2023/2890 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükmün uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması nedeniyle uzlaştırma işleminin yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2023/437 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararı ile, a.

Sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 3-e, 87/1-d-son, 21/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/6-7. ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, b.

Sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, c. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, mağdurun şikayetinden vazgeçtiğinin dikkate alınması gerektiğine, suçun taksirle işlediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından olası kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçun şikayete tabi olmadığı,

meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Nitelikli tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden Sanığın yargılama konusu eylemlerine uyan cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e.ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabi oldukları, suç tarihi olan 26.08.2012 ile temyiz inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, hükümlerin zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekmiştir.

3. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak korunurken, hükmün mahsus bölümüne "2 yıl 1 ay hapis cezası olarak infazına" ibaresi yerine " 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2023/437 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulan hükümde "2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine "sanığın cezasının 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'a Yönelik Nitelikli Tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2023/437 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki nitelikli tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,