Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8047 K.2026/809)

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükmün re'sen de temyize tabi olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan bozma üzerine hükmolunan ceza miktarı ile sanık ... müdafilerinin bu husustaki talepleri de nazara alınarak adı geçen suç yönünden, 1412 sayılı Kanun'un 318/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2015/86 Esas, 2018/277 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/894 Esas, 2019/4741 Karar sayılı ilâmı ile; bozma üzerine yapılan yargılamada, iddia makamına esas hakkındaki mütalaasının sorulması üzerine, Cumhuriyet savcısı tarafından “09.05.2017 tarihli mütalaa tekrar olunur” şeklinde görüş belirtildiği fakat anılan tarihte verilmiş herhangi bir mütalaa olmadığı gibi duruşma zabıtlarında mütalaanın okunduğuna dair bir ibareye de rastlanılmamış olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2025 tarihli ve 2020/31 Esas, 2025/447 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hakkı gereği cezasının 11... ay hapis cezası olarak infazına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-c maddesi delaletiyle 39/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hakkı gereği cezasının 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-c maddesi delaletiyle 39/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kazanılmış hakkı gereği cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte ise haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; hukuka aykırı delillerin hükme esas alındığına, eksik incelemeye, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire,

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli ve hukuka uygun olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, ilk haksız eylemin sanık ... tarafından 24.08.2002 tarihli bıçakla yaralama eylemi ile gerçekleştirildiği, şikayetçi ... ve kardeşlerinin ...'i 14.07.2008 tarihli yaralama eylemleriyle etki-tepki dengesinin bozulmadığı, bu sebeple sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verildiği ve sanık ... lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-c maddesi delaletiyle 39/1, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 4 yıl 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kazanılmış hakları nedeniyle uygulama yapılırken uygulanan kanun ve maddesinin hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi olarak gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2025 tarihli ve 2020/31 Esas, 2025/447 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "4 yıl 10 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "4 yıl 2 ay" ibaresinin eklenmesi ve sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki hüküm fıkralarında kazanılmış hak ile ilgili paragrafların başına "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca" şeklindeki ibarelerin eklenmesi suretiyle kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak,