Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/806 K.2025/3721

Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/79 Esas, 2015/497 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün 01.04.2016 tarihli dilekçesi ile hem eski hale getirme hem de temyiz isteminde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2014/79 Esas, 2015/49 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

Hükümlünün, yokluğunda verilip yakalama ile alınan 11.01.2014 tarihli savunmasında bildirdiği adresine yapılan tebligatın iade gelmesi üzerine, UYAP kayıtlarına göre mernis adresi olduğu anlaşılan adresine, mernis adresi şerhiyle çıkartılan ve 30.10.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilen karara karşı,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.04.2016 ve 09.09.2024 tarihlerinde temyiz isteminde bulunulduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,