Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8101 K.2026/2988)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/909 Esas, 2022/909 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2023/1579 Esas, 2025/1240 Karar sayılı kararı ile suç vasfı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Söke

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2025 tarihli ve 2025/207 Esas, 2025/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturacağına, ceza miktarına ve haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

izlenen görüntü kayıtları, olay yeri inceleme raporu ve dinlenen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın geri manevra yaptıktan sonra yolun sağ tarafında yeterli boşluk bulunmasına karşın aracın direksiyonunu sol tarafa katılanın bulunduğu yöne doğru çevirerek katılanın üzerine hızlanarak sürdüğü ve kasten katılanı yaraladığı anlaşıldığından sanığın kasten hareket ettiğinin kabul edildiği,

sanık ile katılan arasında çıkan tartışmada katılanın sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı ve aracına zarar verdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik olmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımın yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2025 tarihli ve 2025/207 Esas, 2025/222 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Söke

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,