Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8344 K.2026/1714)

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ile sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçlarından bozma üzerine kurulan mahkûmiyet hükümlerinin.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ve 2022/157 Esas, 2022/362 Karar sayılı kararı ile. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/309 Esas, 2023/360 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik, katılan Bakanlık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 03.02.2025 tarihli ve 2023/4456 Esas, 2025/628 Karar sayılı ilâmı ile "suça iştirak, haksız tahrikin varlığı ve derecesi, teşebbüsün dereceleri" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Ereğli (Konya) 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2025 tarihli ve 2025/282 Esas, 2025/276 Karar sayılı kararı ile.

1. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezalardan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, vekâlet ücretine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir. 3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suça iştirak şartlarının oluşmadığına, haksız tahrikin varlığına, lehe hükümlere, ilişkindir.

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suça iştirak şartlarının oluşmadığına, suça iştirakin derecesine, haksız tahrikin varlığına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlere, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemlerin sanıklar ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve sanıklar ... ve ...'in eylemlerine uyan suçların vasıfları ve ceza yaptırımları ile sanıkların suçlara iştiraklerin niteliklerinin doğru biçimde belirlendiği, tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ile kasten yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı,

katılan ...'den sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların bulunduğu ve ulaştığı boyut dikkate alındığında cezadan haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının yerinde olduğu, sanıklar ... ve ... yönünden haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, sanıklar ..., ... ve ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, hükmolunan ceza miktarları uyarınca lehe hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.09.2022 tarihli ve 2022/42 Esas, 2022/574 Karar sayılı ilâmına göre 5237 sayılı Kanun'un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca ister fiilden, isterse failin ya da mağdurun şahsından ya da özelliklerinden kaynaklanmış olsun, eylemin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturup oluşturmadığının faile göre belirlenmesinin gerektiği, şeriklerin suçla irtibatlarının failin şahsına ve işlediği fiile bağlılık arz ettiği halde, "suç faili" ... hakkında katılan ...'ye yönelik 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d,

35/2. maddeleri uyarınca nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulduğu halde, ...'in eylemine "yardım eden sıfatıyla" katılan ...'nın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35/2 ve 39. maddeleri uyarınca nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüse yardımdan cezalandırılması yerine, bağlılık kuralı gözetilmeden aynı Kanun'un 81/1, 35/2 ve 39. maddeleri uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dava dosyasında kendini vekil vasıtasıyla temsil ettiren katılan ... ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A.

Sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere ilişkin katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden Sanık ... müdafii tarafından sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanık ...'in 08.12.20 25... .01.2026 tarihli beyanları ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması,

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin olmaması, Nedenleriyle temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık ... ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ereğli (Konya)

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2025 tarihli ve 2025/282 Esas, 2025/276 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne. "Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.

Uyarınca ayrı ayrı 48.000 TL. maktu vekâlet ücretinin sanıklar ... ve ...'den alınarak, katılan Bakanlığa ve katılan ...'ye verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğame’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, C.

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Ereğli (Konya)

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2025 tarihli ve 2025/282 Esas, 2025/276 Karar sayılı kararının "suç niteliği" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi