Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8563 K.2026/1186)

Niğde

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2022/104 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 22.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 10.11.2025 tarihli ve 2024/34116 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/130935 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/130935 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, 1) Olay tarihinde sanığın müştekiye eliyle vurmak ve bacağına bıçakla kesi atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması üzerine, Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28.02.2022 tarihli iddianame ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

yapılan yargılama sonunda verilen kararın gerekçe kısmında sanığın müştekiyi silahtan sayılan bıçak ile kesi oluşturacak şekilde bacağından yaraladığı kabul edilmesine rağmen sanığın anılan Kanun'un 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, hüküm kısmında aynı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayin edilmesinde, Kabule göre de, 2) Sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı,

ancak sanığın basit yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği gözetildiğinde, müşteki ...'ın 17.12.2021 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçmesi ve sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın da bulunmaması karşısında, sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı basit yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri gereğince, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, 3) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2,

86/3-e maddeleri uyarınca silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden silahla kasten yaralama suçu yerine kasten basit yaralama suçundan mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşıldığından,

bu hâli ile uzlaşmaya tabi basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. (2) ve (3) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talepleri Yönünden 1. 5237 sayılı Kanun'un, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar" başlıklı 73. maddesinin ilgili bölümleri; "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz. ...

(4) Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz. (6) Kanunda aksi yazılı olmadıkça, vazgeçme onu kabul etmeyen sanığı etkilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi ise; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." şeklindeki düzenlenmeyi haizdir.

2. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253/1. maddesinin ilgili bölümlerinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.

Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ise de hükümlünün şikâyetçiye yönelik yargılama konusu yaralama eylemini, 5237 sayılı Kanun'un, "Tanımlar" başlıklı 6/1-f maddesinde yer alan.

"Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler," kapsamında silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,... (3) Kasten yaralama suçunun; ... e) Silahla, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün, yargılama konusu eylemini silahtan sayılan bir cisim ile gerçekleştirdiği iddiası ile kamu davası açıldığı, Mahkemece hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine göre belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım uygulanmadan karar verildiği anlaşılmış ise de;

mağdurun beyanı ile uyumlu adlî muayene raporundaki sağ tibia dış yan yüzünde yüzeyel kesi şeklinde tarif edilen yaralanma bulgularına göre hükümlünün eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle anılan suçun takibi şikâyete bağlı suçlardan olmadığı gibi, uzlaşma kapsamında düzenlenen suçlardan da bulunmadığı belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) ve (3) numaralı kanun yararına bozma istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

(1) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talebi Yönünden İnceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükmün gerekçe kısmında hükümlünün kasten yaralama eylemini silahtan sayılan cisim ile gerçekleştirdiğinin kabul edildiği açıklandığı hâlde hüküm fıkrasında hükümlünün cezasından 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi kapsamında silah nedeniyle artırım yapılmaması suretiyle çelişkiye neden olunması, Kanun’a aykırı olup (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. (2) ve (3) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talepleri Yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (2) ve (3) numaralı düşünceler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, B. (1) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talebi Yönünden

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Niğde