Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8622 K.2026/945)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2022/315 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d-f, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/1588 Esas, 2023/2016 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca yargılama gideri ve adli emanetler yönünden düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi

18. Ceza Dairesi kararının katılanlar ... ve ... vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.06.2025 tarihli ve 2024/1646 Esas, 2025/5090 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir. 4. Mersin

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2025 tarihli ve 2025/567 Esas, 2025/385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d-f, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmasının hatalı olduğu'na, 2. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmasının hatalı olduğu'na, 3. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmasının hatalı olduğu'na,

4. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, sübuta ve beraat kararı verilmesi gerektiği'ne, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

sanığın eylemine uyan suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünün isabetli olduğu, maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılanlar vekili, katılan kurum vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2025 tarihli ve 2025/567 Esas, 2025/385 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, katılan kurum vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,