Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/867 K.2025/4467

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/347 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2021/1117 Esas, 2022/1230 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 11. Ceza Dairesi kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 16.04.2024 tarihli ve 2022/14558 Esas, 2024/2545 Karar sayılı kararı ile gerekçe ve ceza miktarları nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir. 4. İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2024 tarihli ve 2024/324 Esas, 2024/353 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1. delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrike ve fazla ceza verildiğine, ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, beraate, meşru savunmaya ve haksız tahrikin varlığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurularak iştirak iradesiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı,

hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığı, katılandan sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturan söz veya davranışın bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında hüküm kurulurken belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d ve 62/1. maddelerinin uygulanması sırasında hatalı işlem yapılarak sanıklara fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuşsa da anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2024 tarihli ve 2024/324 Esas, 2024/353 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün II-1 nolu bendinin 3. paragrafında yer alan "7'şer yıl 2'şer ay 12'şer gün" ve 6. paragrafında yer alan "6'şar yıl" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerlerine "6'şar yıl 14'er ay 12'şer gün" ve "5'er yıl 12'şer ay" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,