Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/890 E. , 2025/6255 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2023/549 E, 2023/804 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayıl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/890 E. , 2025/6255 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2023/549 E, 2023/804 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/143 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/22234 Esas, 2016/905 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuğun mağduru yaraladığının sabit olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli ve 2016/174 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 66 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesi uyarınca 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 06.10.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle bildirimde bulunulması üzerine İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/549 Esas, 2023/804 Karar sayılı kararı ile olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımını kesen sebeplerinin dikkate alınmadığından bahisle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/2-2. cümlesi gereğince bu sürenin 5 yıl 4 ay olduğu, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 19.06.2014 tarihinde zamanaşımının kesildiği, bu nedenle 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin 19.10.2019 tarihinde dolduğu, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.10.2016 tarihi ile ikinci suçun işlendiği 04.03.2019 tarihleri arasında 2 yıl 4 ay 28 gün süre ile zamanaşamı süresinin durduğu, duran sürenin zamanaşımı tarihine eklenmesi ile 17.03.2022 tarihinde olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/549 Esas, 2023/804 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde karar verildi.