Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/96 K.2025/3733

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarihli ve 2020/1040 Esas, 2020/2070 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 13.06.2024 tarihli ve 2022/696 Esas, 2024/4469 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın katılan ...'a yönelik eyleminin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek suç vasfının hatalı belirlenmesi nedeniyle bozulmasına, kazanılmış hakkının gözetilmesine ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 14.10.2024 tarihli ve 2024/2607 Esas, 2024/3029 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 1 yıl 15 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında aleyhe bozma yasağı koşullarının oluşmadığına, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık hakkında Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 13.06.2024 tarihli ve 2022/696 Esas, 2024/4469 Karar sayılı bozma ilamında kazanılmış hak hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirtilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme sebebi dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması sırasında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken "ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası" yerine "müebbet hapis cezası"na hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da aynı Kanun'un 35/2. maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında oluşan zarar ve tehlikeye göre uygulamanın devamında teşebbüse ilişkin cezanın isabetli belirlenmesi ve akabinde kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle sonuç cezanın doğru şekilde tayin edildiği anlaşıldığından maddi hata olarak kabul edilen söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 14.10.2024 tarihli ve 2024/2607 Esas, 2024/3029 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükümde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesinin uygulandığı fıkradan “müebbet hapis cezası” ibaresinin çıkartılması ve yerine "ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,