İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2026/1641 Karar: 2026/3248 Tarih: 2026

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/1641 K.2026/3248)

1. Ceza Dairesi 2026/1641 E. , 2026/3248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/89 E., 2025/2745 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği ü

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2026/1641 E. , 2026/3248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/89 E., 2025/2745 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği ü

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2026/1641 E. , 2026/3248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/89 E., 2025/2745 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2024 tarihli ve 2024/478 Esas, 2024/603 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2 ve 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.09.2025 tarihli ve 2025/89 Esas, 2025/2745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında katılana yönelik yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eylemin kasten yaralama olarak değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.09.2025 tarihli ve 2025/89 Esas, 2025/2745 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile ve suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Özgün Analiz

Olay Özeti: Sanık 4 ay hapisle kasten yaralamadan mahkum edilmiş, sanık ve katılan vekilinin istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir. Katılan vekili, eylemin gerçekte yağma olduğunu ileri sürerek suç vasfına yönelik temyizde bulunmuştur.

Hukuki İlke: Kesin nitelikteki hükümler, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 E., 2009/56 K. sayılı kararı); ancak yağma suçunu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil yoksa eylemin kasten yaralama sayılması isabetlidir.

Uygulama Sonucu: Temyiz isteminin reddi

Dava Strateji Notu: Kesin hükmü temyize taşımanın yolu, eylemin daha ağır bir suç (örn. yağma) olduğunu suç vasfı üzerinden aleyhe savunmaktır; ancak vasıf değişikliği için yağmanın unsuru olan cebir-tehditle mal alma kastının kesin delille ispatı şarttır, aksi halde yaralama vasfı korunur.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla