Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2026/2364 K.2026/3994

Sanık müdafiinin, 29.06.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, süresinden sonra 16.09.2025 tarihli dilekçeyle temyiz isteminde bulunduğu, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2025 tarihli ve 2025/6943 Esas, 2025/9261 Karar sayılı tevdi kararı gereğince gerekçeli kararın 17.03.2026 tarihinde sanığa tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/1691 Esas, 2023/2014 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (lehe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2023/7728 Esas, 2025/2216 Karar sayılı kararı ile; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğundan suç vasfı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Antalya

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/256 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının nitelikli kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. Sanık müdafiine 29.06.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.09.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/256 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Antalya