Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/44 K.2026/557)

Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 10.09.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 09.12.2025 tarihli ve 2025/29692 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/147695 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/147695 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2024 tarihli kararında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Antalya

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2018/634 esas, 2019/669 sayılı kararının sanıkla bir ilgisinin bulunmadığı, anılan kararın ... isimli şahsa ait olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek nitelikte kararın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır..." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan Antalya

23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/634 Esas, 2019/669 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün inceleme konusu dosyadaki hükümlü ... hakkında değil dosya ile irtibatı tespit edilemeyn ... hakkında verilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun hükümlü tarafından gerçekleştirilmemesi nedeniyle mükerrir olmayan hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesine göre tekerrür hükümlerinin uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 2. 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi.

"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise.

"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, ... kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek ilâmı bulunmamaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

Ayrıca adlî sicil kaydı bulunmayan hükümlü hakkında lehine olan diğer hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının da yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. KARAR