Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2026/464 K.2026/3615

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2019/2412 Esas, 2020/1447 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli ve 2022/9387 Esas, 2024/2810 Karar sayılı kararı ile, "eksik inceleme, soyut ve yetersiz gerekçe ile haksız tahrik indirimi uygulanması" nedenleriyle bozulmasına, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2025 tarihli ve 2024/323 Esas, 2025/440 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, öldürme ya da yaralama kastı olmadığına, suç vasfının kasten yaralama olduğuna, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru şekilde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2025 tarihli ve 2024/323 Esas, 2025/440 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında "sanığın neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin "cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul