Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/487 K.2026/2733)

Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 18.12.2024 tarihli ve 2024/438 Esas, 2024/8666 Karar sayılı kararı ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.06.2025 tarihli ve 2025/721 Esas, 2025/2662 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3-e, 87/1-c, 87/1-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten yaralama suçunu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın eylemini silahtan sayılan "taş" ile gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen hüküm kısmında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca uygulama yapılırken "dirgen" ile gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2.Sanığın taşla yüzde sabit iz oluşturacak ve ağır (4) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak aynı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken neticeye etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da direnme kararı öncesi verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2022/1835 Esas, 2023/2160 Karar sayılı kararının aleyhe temyiz edilmediği anlaşıldığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanlarla uyumlu adli rapor içerikleri dikkate alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

meşru savunma hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirim hükümlerinin yasal ve yerinde gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sonuç ceza miktarı itibariyle diğer lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2025 tarihli ve 2025/721 Esas, 2025/2662 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2024 tarihli ve 2024/438 Esas, 2024/8666 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, 2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.06.2025 tarihli ve 2025/721 Esas, 2025/2662 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gediz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, (karşı oy) KARŞI OY Katılan ile sanığın komşu oldukları, aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü katılanın aracına bineceği sırada arkasından taş ile kafasına vurulduğu, önünü döndüğünde yüz kısmına sol göz tarafına bir kaç darbe daha aldığını, kendisini korumak için sol kolunu kaldırdığında sol koluna darbe aldığını ve kolunun kırıldığını beyan ederek eylemi sanığın gerçekleştirdiği iddiası ile şikayetçi olduğu, o sırada oğlu tanık ...nın balkonda olduğunu ve olayı gördüğünü iddia etmişse de katılan ve sanığın evlerinin karşılıklı olduğu,

tanık ...nın beyanına göre babasının sanık tarafından yaralandığını görmesi üzerine aşağıya indiği esnada sanığın da eve çıkması gerektiği, bu nedenle karşılaşmamalarının mümkün olmadığı, sanık başka bir girişten apartmana girmiş olsa dahi tanık ...nın beyanına göre, katılanın yanına gelen oğluna o sırada balkonda olan sanığı göstererek "o yaptı" dediği de nazara alındığında, sanığın katılanı yaralayarak ikametinin balkonundan yaralanan katılana bakacak derecede hızlı hareket etmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği,

sanık ve eşinin olay saatlerinde evde bulundukları sırada sesler üzerine balkona çıktıklarında katılanın yaralandığını gördüklerine ilişkin aksi dosya kapsamı itibariyle ispatlanamayan savunmalarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan direnme kararının kabulü ile hükmün onanmasına yönelik Sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.