Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/496 K.2026/2067)

Katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesindeki yasal süreden sonra sunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/241 Esas, 2023/2098 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2024 tarihli ve 2024/1347 Esas, 2024/7345 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.10.2025 tarihli ve 2025/63 Esas, 2025/1913 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/1-c-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkemenin delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığına, sanık lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranışın bulunmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza miktarı itibariyle uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden. Katılan vekiline 04.11.2025 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 29.12.2025 tarihli temyize cevap dilekçesi sunduğu, dilekçe içeriğinin temyiz istemi niteliğinde olduğu, ancak dilekçenin 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirtilen iki haftalık kanunî süreden sonra sunulduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.10.2025 tarihli ve 2025/63 Esas, 2025/1913 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara