Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/691 K.2026/2303)

Erzurum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2023/1439 Esas, 2024/811 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin netice cezaların türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 271/3-a maddesi uyarınca kesin olmakla, 27.06.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 26.12.2025 tarihli ve 2024/26327 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/525 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/525 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanıkların iştirak halinde müşteki ...'a karşı yumruk ve tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığından bahisle 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, sanıkların üzerine atılı eylemin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu, atılı suçun soruşturma ve kovuşturmasının ise şikâyete bağlı olduğu,

müştekinin 27.06.2024 tarihli oturumda sanıklar haklarındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla, şikâyetten vazgeçme nedeniyle sanıklar haklarında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Talepname'de olayın mağduru olan ... yerine ...'ın mağdur olduğu belirtilmiş ise de; olay günü sanıklar ile hükümlünün inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte mağduru yaraladıkları, mağdurun adlî muayene raporuna göre kas seyirli kesici delici alet yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, ...'ın eylemini bıçak ile sanıklar ve hükümlünün ise yumrukla gerçekleştirdikleri anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde; "(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, ... (2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,...

(3) Kasten yaralama suçunun; ... e) Silahla, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...." şeklinde düzenleme yapıldığı, 5237 sayılı Kanun'un, "Faillik" başlıklı 37/1. maddesinin ise; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; mağduru inceleme dışı ... tarafından silahtan sayılan cisim ile yaralandığı, sanıklar ile hükümlünün de eylemin başından itibaren ... ile birlikte hareket ettikleri, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak aynı fikir ve eylem birliği içerisinde neticeye birlikte sebebiyet verdikleri ve inceleme dışı ...'ın cezasından silah nedeniyle artırım yapılmasına karar verildiği,

sanıklar ile hükümlü hakkında da 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesinin delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 86/1 ve 86/3-e maddelerinin uygulanması gerektiği, bu hâli ile sanıklar ve hükümlünün eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 73. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olmadığı belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR