Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/835 K.2026/1476)

Kanunu’nun 308/1. maddesi uyarınca yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu; kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, yakın mesafeden hedef alınan vücut bölgesinin sırt bölgesi olması, yaralanmanın yeri ve niteliği, mağdurun isabet aldıktan sonra yere düşmesi üzerine sanığın ölüm sonucunu aldığı düşüncesiyle olay yerinden kaçması hususları nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, ayrıca ateşli silahla vücudun ölümcül bölgelerine kasten atış yapılması durumunda, başka bir kriter aranmaksızın sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerektiği kanaatine varıldığından,

bu durumda sanığın kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçu yerine nitelikli kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması yerine temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin ilâmın sanık ... aleyhine kaldırılmasına ve hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanığın yaralama eylemini gerçekleştirirken mağdurun hedef alınan bölgesinin hayati bölge olmadığı, meydana gelen yaralanmanın hayati tehlike yaratmadığı, sanığın elinde öldürmeye elverişli vasıta olduğu halde, elde etmek istediği sonucu alma imkanı varken, eylemine devam etmeyerek, eylemine kendiliğinden son verdiği, sanık ... mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığı hususları dikkate alındığında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı,

sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında ve suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Dairemizce verilen temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 01.12.2025 tarihli ve 2025/4209 Esas, 2025/8436 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Dosya kapsamına göre; olay tarihinden önce sanık ... ile mağdur arasında gönül ilişkisi bulunduğu, sanığın aynı zamanda mağdurun çalıştığı işyerinin sahibi ...’ın da arkadaşı ve hemşehrisi olduğu, işler yoğun olduğunda arkadaşına yardımcı olmak amacıyla ara sıra restoranda çalıştığı, sanığın olay tarihinde saat 22:30 sıralarında restorana gelerek alkol aldığı,

gece boyunca mağdur ile kıskançlık nedeniyle tartıştığı, saat 02:15 sıralarında mağdurun günlük yevmiyesini alarak dışarı çıktığı, restoran dış kapısının önünde sanık ile mağdurun tartışmaya devam ettikleri, sanığın ele geçirilemeyen tabancasını çekmesi üzerine mağdurun yüksek sesle çığlık atarak “yapma, yapma” diye bağırdığı, sanığın tabanca ile 1 kez ateş ederek mağduru sırtından vurduğu, mağdurun yere çöktüğünü görmesi üzerine restorandan kaçtığı, merminin mağdurun kürek kemiğinde hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek nitelikte parçalı kırığa neden olduktan sonra sağ omzundan vücudu terk ettiği olayda.

Kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, yakın mesafeden hedef alınan vücut bölgesinin sırt bölgesi olması, yaralanmanın yeri ve niteliği dikkate alındığında kastın öldürmeye yönelik olduğu ve sanığın eylemine uyan TCK'nın 81/1, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği anlaşıldığından kararın suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun; itirazın reddine dair düşüncesine iştirak etmiyorum.