Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/851 K.2026/2301)

Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2025/22102 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/3246 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/3246 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/13440 esas, 2020/445 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, mala zarar verme suçu için 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde öngörülen hapis cezasının basit yaralama suçuna göre üst sınır yönünden daha ağır olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

adı geçen sanığın katılan ...'nin yüzüne yumruk vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına ve gözlüğünün kırılmasına sebep olduğu somut olayda, bir fiil ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının birlikte oluşması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "Fikri içtima" başlıklı 44/1. maddesinde yer verilen; "(1) İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır. " şeklindeki düzenleme ile,

kanun koyucu, işlediği bir fiille birden fazla farklı suçu işleyen failin, fiilinin tek olması nedeniyle en ağır ceza ile cezalandırılmasını yeterli görmüş, bu şekilde non bis in idem (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz) ilkesi gereğince bir fiilden dolayı kişinin birden fazla cezalandırılmasının önüne geçilmesini amaçlamış, erime sistemini kabul etmek suretiyle, bu suçlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı ceza verilmesi ile yetinilmesini tercih etmiştir.

2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığın katılan ile aralarında meydana gelen kavgada gözünde gözlük olduğunu bilerek katılana vurması sonucunda katılanın gözlüğünün kırılmasına neden olduğu ve katılanın adlî muayene raporunda belirtildiği üzere; sol dizindeki yara nedeniyle basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirlenmiştir.

3. Sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda Mahkemece sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan ise beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. 4. Mala zarar verme suçundan verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2023/4527 Esas, 2024/2453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararının 5271 sayılı Kanun'un 280/1 ve 289/1. maddeleri uyarınca bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

5. 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinin suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan ikinci fıkrasında; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur..." 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde ise; "(1) Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine,

dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. " şeklindeki düzenlemeler uyarınca ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 16.09.2014 tarihli ve 2013/9-431 Esas, 2014/377 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın gözünde gözlük olduğunu bilerek katılana vurmak suretiyle katılanın gözlüğünün kırılmasına ve katılanın basit nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 44/1. maddesindeki düzenleme de gözetilerek daha ağır cezayı ihtiva eden mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine kasten basit yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... (Konya)