Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2008/10171 K.2008/12508

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 13 parsel sayılı taşınmaza komşu 5 sayılı parselin maliklerinden davalı A.ile 1 sayılı parsel maliki davalı Y.aleyhine önceden açmış olduğu elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli davanın yargılaması sonucunda elatmanın önlenmesine karar verilmesine rağmen yıkım konusunda hüküm kurulmadığını ve kararın bu şekilde kesinleştiğini ileri sürüp, yıkım isteğinde bulunmuş, birleşen davasında davalı F.nın 5 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşı olduğunu belirterek 13 sayılı parseline elatmasının önlenmesini ve yıkım istemiş; bilahare davalı Y. hakkındaki davasını atiye bıraktığını, davalı A.bakımından da ıslahen 9.47 m2 lik alan yönünden de elatmanın önlenmesi ve yıkım talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Y.yönünden açılan davada atiye terk nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar bakımından elatma olgusu sabit görülerek asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı K.vekili ile davalılar A.ve F.vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Asıl ve birleşen dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiyle açılmış, mahkemece davalılar A.ve F. yönünden davanın kabulüne dair verilen karar davacı ile adı geçen davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar A.ve F. A.tarafından, davacıya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elatıldığı belirlenmek ve benimsenmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşıldığından, davalılar F. ve A.in temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davacının temyizine gelince;

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmış, daha sonra görevsizlik kararı ile dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş ve mahkemece de Sulh Hukuk Hakimliğinde yapılan keşifler esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur.Asliye Hukuk Mahkemesindeki dava, Sulh Hukuk Mahkemesindeki davanın devamı sayıldığından yargılama giderlerinin davanın bir bütün olduğu gözetilip buna göre hüküm altına alınması gerekirken, Sulh hukuk Mahkemesindeki yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması doğru değildir.