Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2008/5258 K.2008/7234

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden malik olduğu 3 parsel sayılı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın muhdesatlar yapmak suretiyle elattıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiş, davacı temyiz aşamasında verdiği 21.2.2008 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı hükümden sonra temyiz aşamasında verdiği 21.2.2008 tarihli HUMK’nun 151.maddesi gereğince tevsik edilen dilekçesiyle davadan feragat etmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 16.11.1966 gün 1438-290 Esas ve Karar, 29.9.1993 gün 491/543 Esas-Karar 20.9.1995 gün 661-763 Esas-Karar sayılı ilamlarında da değinildiği üzere, davadan feragatın temyiz isteğinden vazgeçme yanında daha geniş kapsamlı olduğu tartışmasızdır.

Zira birinde temyiz dilekçesinin reddine karar vermekle yetinilecek, diğerinde ise feragatın hukuki niteliği gereği, bu konuda bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararı bozulacaktır. Davadan feragatın bir yerde temyizden feragat isteğinide içereceği gerekçesiyle davadan feragat isteği esas alınarak çözüme ulaşılması gerekeceği kuşkusuzdur.

Gerçekten HUMK’nhun 91.maddesinde feragatın iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesi olduğu belirtilmiş, 95.maddenin 1.fıkrasında da feragatın kat’i bir hükmün hukuki neticelerini doğuracağı hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekirki feragatın geçerliliği karşı tarafın muvafakatına bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğrurur.