Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2008/7805 K.2008/10230

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, 1074 ada 44 sayılı parselin ... ... ... olduğunu, 1/2 payının sahibi ...'in bu payının kayyımla idaresinin 10 yılı doldurduğunu ileri sürerek adı geçenin gaipliğine ve payının mahlulen vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın ispat edilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, ...'in gaip olduğu ve payının mahlulen vakfına rücu edeceği gerekçesiyle gaipliğe ve 1/2 payın vakfı adına tesciline karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, gaiplik kararı ile birlikte tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu 1074 ada 44 sayılı parselin ... ... ... icareli olup, 1945-kadastro suretiyle 1/2 payının ..., 1/2 payının ise ... adlarına kayıtlı bulunduğu ve çekişme konusu ... payının 1990 yılından itibaren kayyımla yönetildiği görülmektedir.

Mahkemece, ...’in tanınıp bilinmediği, yakının da olmadığı yönündeki zabıta araştırması ve gazete ilanı ile yetinilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, aynı pay hakkında daha önce Hazine tarafından açılan ve taşınmazın vakıf taşınmazı olması nedeniyle husumetten reddedilen 2004/390 esas sayılı dava dosyasındaki mevcut nüfus kayıtlarından, iki ayrı ... isimli kişinin bulunduğu ve bunlardan “...” soy isimli olanın mirasçılarının ölü, “...” soy isimli olanın ise bir mirasçısının halen sağ gözüktüğü anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, gerek mülga 2762 Sayılı Vakıflar Kanunu’nun 2888 Sayılı Kanun ile değişik 29/2. maddesi ve gerekse 2762 Sayılı Yasayı yürürlükten kaldıran 5737 Sayılı Vakıflar Kanunu’nun 17. maddesi hükümleri, aslı vakıf olan taşınmazların vakfına dönmesini maliklerinin ölmeleri ya da kaybolmaları gibi durumlarda geride mirasçı bırakmamaları koşuluna bağlamıştır.