KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2009/1166 E., 2009/1997 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2009
- Mahkemesi
- MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 20/12/2005
- Numarası
- 2005/415-2005/887
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davadan dolayı Menderes Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.12.2005 gün ve 415-887 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 25.09.2006 gün ve 6818-9180 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 7 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı hazinenin mülkiyetinde bulunduğu, davalının, haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın çekişmeli 7 parsel sayılı taşınmaza zirai muhtesat yapmak suretiyle el attığı gerekçesiyle, mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, Dairece, "...davalı tarafından, çekişme konusu 7 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak TMK.nun 724. maddesine dayalı temliken tescil davası açıldığından ve sonucunun beklenmesi gerektiğinden "söz edilerek bozulduğu,
ne var ki, eksikliğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, davalının Menderes Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2005/828 esas sayılı temliken tescil davasının çekişmeli 7 parsel sayılı taşınmazla ilgisinin bulunmadığı, eldeki davanın konusu olmayan 24 parsel sayılı taşınmazla ilgili olduğu anlaşılmıştır.
Bu durumda; yukarıda sözü edilen temliken tescil davası sonucu verilecek kararın eldeki davaya bir etkisinin olmayacağı kuşkusuzdur.
O halde; sözü edilen davanın sonucunun beklenmesine gerek bulunmadığından, davalının, haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın, davacı Hazinenin mülkiyetinde bulunan çekişme konusu 7 parsel sayılı taşınmazın 222.27 m2'lik bölümünü bahçe olarak kullanarak el attığı belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2009/1166, K. 2009/1997, 18 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama