Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/12949 K.2010/565

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, miras bırakan ...'in 36 parsel sayılı taşınmazını gelini olan davalıya satış suretiyle devrettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, payları oranında adlarına tesciline ya da tenkise karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, kendi babasından kalan fındık bahçesinin geliri ile taşınmazı satın aldığını, iddiaların yerinde olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “… muris ... 9.4.2005 tarihinde ölmüş olup satış tarihi (20.2.2004) itibariyle gerçek değeri 17.517.20.-YTL olan taşınmazın 4.500.000.000.-TL göstererek davalı gelinine satış suretiyle devrettiği görülmektedir. Muris ile davalı ve eşinin birlikte oturduğu, sosyal güvencesinin bulunduğu, 6529 m2’lik fındıklığı satmasını gerektirir bir ihtiyacının bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir.

Bu durumda, miras bırakanın niza konusu taşınmazla ilgili temlikinin 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirlenen ilkelere göre terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı yapıldığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir..” gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-