KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2009/2615 E., 2009/4158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2009
- Mahkemesi
- TORBALI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 29/04/2008
- Numarası
- 2006/214-2008/179
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davadan dolayı Torbalı 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 29.4.2008 gün ve 214-179 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 23.12.2008 gün ve 8737-13131 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair kurulan hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dairece işin esası bakımından kararın doğru olduğu benimsenerek Avukatlık Ücreti yönünden kararın bozulduğu görülmektedir.
Gerçekten de muvazaa olgusunun belirlenmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Ancak çekişme konusu 352 ada 1 ve 2 nolu parseller ile 348 ada 8,9 ve 10 sayılı parsellerin imar parselleri oldukları, öncesini ise 1107,1407 ve 1408 nolu kadastral parsellerin teşkil ettiği, 1107 nolu parselin münhasıran davalıya ait olup miras bırakandan gelmediği, keza 1407 nolu parselinde aynı nitelikte olduğu, nevarki 1408 nolu parselin tamamının murisin satışı ile davalıya intikal ettiği ve bu parsellerin hamur kuralı uygulanmak suretiyle imar uygulaması neticesinde davaya konu parsellerin oluştuğu anlaşılmaktadır.
O halde muvazaaya konu edilmesi gerekli olan miktarın miras bırakandan temlikle davalıya intikal eden 1408 nolu parselin imar uygulaması sonucunda ne miktarının 348 ada 8 ve 352 ada 2 nolu imar parseline yansıdığı orantı kurularak saptanmak suretiyle bu miktarla bağlı kalınarak davacının payı oranında kabul kararı verilmesi gerekirken, anılan 2 ve 8 nolu parsellerin tamamının miras bırakandan temlik edildiği kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2009/2615, K. 2009/4158, 6 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama