Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/3426 K.2009/6964

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 499 ]

4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 17 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı İ...'nin zengin ve varlıklı bir kişi olduğu mal satmaya ihtiyacı olmadığı halde dava konusu 453 ada 10 parseldeki 2 ve 4 nolu meskenlerini muvazaalı olarak davalı kızı K...’ye devrettiğini, K...’nin diğer davalı N...’ye,onunda K...’nin eşi C...’e temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakan tarafından yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davacının miras payı oranında tapunun iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar,davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi U... Ş...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Karar, tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.6.2009 Salı günü saat 9.35 de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi U... Ş...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine toplanan delillere göre, miras bırakanın aracı kullanmak suretiyle vekil marifetiyle yapmış olduğu çekişmeli taşımazların temlikinin mahkemece mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Öyle ise, davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, mahkemece dava kabul edilirken B.... Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.1.2000 gün 2000/92 Esas,8 Karar sayılı mirasçılık belgesi esas alınmıştır.Bu veraset ilamında sağ kalan eşin miras payı 5/10 olarak gösterilmiş ve mahkemece de bu pay üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunun Yürürlüğü ve Tatbik Şekli hakkındaki 4722 sayılı Yasanın 17. md. de mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir hükmünü öngörmektedir.

Somut olayda, miras bırakan İ... 5.11.1999 tarihinde ölmüştür. Buna göre olayda 743 Sayılı Medeni Yasa hükümlerinin gözetileceği kuşkusuzdur.Bu yasanın 444. md.’nin 1. fıkrasında füru ile birlikte mirasçı olan sağ kalan eşin miras hakkının ¼

¼ olduğu tartışmasızdır.Esasen, 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK’nun 499. md.’nin 1. fıkrasında da hiçbir değişiklik yaratılmadan aynı hükme yer verilmiştir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında miras bırakan İ...’nin ölüm tarihinde ilk eşten olma çocukları ile birlikte ikinci eşi olan davacının mirasçı oldukları sabittir.O halde, sağ kalan eş davacı M...’in mirastaki hakkının ¼

¼ olması gerekeceğinde kuşku yoktur.Ancak, B... Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.1.2000 gün 2000/92 Esas,8 Karar sayılı mirasçılık belgesinde miras payının ½ 5/10 pay olarak gösterilmesinin doğru olduğu söylenemez.Kaldı ki, bu husus yargılama sırasında dosyaya getirtilen İ...’ye ait verasete esas nüfus kayıtlarıyla da doğrulanmaktadır.

Bilindiği üzere, tapu sicillerinin tutulması ve oluşturulması kamu düzeni ile ilgili olup hakim doğru sicil oluşturmakla görevlidir.

Nevar ki, mahkemece bu konuda bir değerlendirme yapılamaksızın neticeye gidilmiştir.