Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/4243 K.2009/7637

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, vakfı adına kayıtlı 702 ada 1 sayılı parselde davalının fuzuli şağil olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur. Davalı, oturduğu yerin kendisine müftülük tarafından tahsis edildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, husumetin tahsisi yapan idareye yöneltilmesi gerekeceğinden bahisle husumet yokluğunda davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, Vakfı adına kayıtlı 702 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki cami eklentisinin, İlçe Müftülüğünün şifahi yönlendirmesi sonucunda davalı tarafından lojman olarak kullanıldığı; davacı Vakıflar İdaresinin bu kullanıma herhangi bir şekilde muvafakat de göstermediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, el atmanın önlenmesi davalarının taşınmaza doğrudan ya da dolaylı biçimde müdahale edenlere karşı açılabileceği kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, taşınmazla kayden ilgisi bulunmayan bir merci tarafından yapılan tahsisin mülkiyet hakkı sahibini bağlamayacağı da açıktır.

Somut olayda; davalı, taşınmaza doğrudan müdahale eden kişi konumunda olup, Müftülüğün şifahi tahsisinin geçerliliğinden ve davacıyı bağlayıcılığından söz etme olanağı da yoktur.