Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/4609 K.2009/5764

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1830 ada 16 parsel sayılı taşınmaza davalının dört katlı yurt binası yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazda binayı davacının rızasıyla yapan dava dışı Hoca Kasım Günani Camii Yaptırma ve Yaşatma Derneği'nin kiracısı sıfatıyla bulunduğunu, arsanın akardan hayrata dönüştürülmüş vakıf mallarından olup, hayratı amacı dışında kullanmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının, davacının çaplı taşınmazına hiçbir hukuki nedene dayalı olmaksızın elattığının kanıtlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; harca tabi nitelik taşıyan bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için, başvurma ve nispi harcın alınmış olması zorunludur.

Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne izafeten Vakıflar Bölge Müdürlüğü olup, harca tabi olduğunda da kuşku yoktur.

Her nekadar, 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 77. maddesinde; "...tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır." hükmüne yer verilmiş ise de, anılan hükmün yargı harçlarını kapsamadığı Hukuk Genel Kurulu'nun 24.12.2008 tarih ve 2008/18-777 esas, 2008/788 sayılı kararı ile sabittir.

Oysa, somut olayda, dava açan davacı idareden gerek başvuru gerekse nispi harç tahsil edilmemiştir. Harç ikmali sağlanmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine 492 Sayılı Harçlar Yasasının 30 ve 32. maddeleri hükmü gereğince yasal olanak yoktur.

Hal böyle olunca, gerek başvurma harcı gerekse nispi harcın tahsil edilmesi ve bu gerek ifa olunduğu takdirde davaya devam edilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulmuş olması doğru değildir.