KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2009/6749 E., 2009/7831 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2009
- Mahkemesi
- GEMEREK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 22/07/2008
- Numarası
- 2006/146-2008/144
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, miras bırakanları Agah’ın 11 parsel sayılı taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak önce davalılardan N...’ye temlik ettiğini, bu davalının da kardeşi diğer davalı N...’a aktardığını, temliklerin bedelsiz olduğunu, ayrıca murisin işlem yaptığı sırada hukuki işlem ehliyetine haiz olup olmadığı hususunda rapor alınmadığını, yapılan temliki işlemlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.
Davalı N..., murise baktığını belirterek davanın reddini savunmuş, davalı N... ise, temlikler sırasında para alışverişi olmadığını beyan etmiştir.
Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalı N... yönünden davanın kabulüne, davalı Niyazi yönünden ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı Nihat tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, miras bırakanın aracı kullanmak suretiyle yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek davanın kabul edilmiş olması doğrudur. Davalı N...’ın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,
Ancak, kabul kapsamına alınan paya tekabül eden dava değeri üzerinden harç alınması gerekirken, taşınmazın tamamının değeri üzerinden harç alınması doğru olmadığı gibi, çekişme konusu 11 parsel sayılı taşınmaz olduğu halde, maddi hata sonucu 12 parsel sayılı taşınmaz üzerinden karar verilmiş olması da isabetsizdir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2009/6749, K. 2009/7831, 6 Temmuz 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama