Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/9678 K.2009/11478

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 3 parça taşınmazı bedelini ödeyerek satın alıp davalılar adına tescil ettirdiğini, davalıların alım gücü bulunmadığını ileri sürüp tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın zaman aşımı süresinde açılmadığını, dava konusu taşınmazları bedelini bizzat ödeyerek satın aldıklarını, mal kaçırma kastının bulunmadığını, iddiaların doğru olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların bedeli muris tarafından ödenerek üçüncü kişiden satın alınıp davalılar adına tescil edildiği, anılan temliki işlemin muvazaa nedeniyle tapu iptali tescile davasına değil, tenkis davasına konu olacağı, temlikin saklı payı ihlal ettiği gerekçesiyle davanın tenkis isteği yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, tenkis isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 13 nolu bağımsız bölümü davalıların 21.08.1975 tarihli akitle K.A..’dan, 8 nolu meskeni 17.03.1989 tarihli akitle M.G..’den satın almak suretiyle edindikleri, daha sonra davalı M..ın 25.05.2000 tarihli akitle 8 nolu bağımsız bölümdeki 10/250 payını intifa hakkı üzerinde kalmak kaydıyla diğer davalı Y..’e satış suretiyle temlik ettiği; yine, 367 nolu bağımsız bölümü davalıların S.S. Modern Kapalı Çarşı Toplu İşyeri Kooperatifinden 01.09.1994 akitle edindikleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların temellük edilmesi sırasında satış bedellerinin miras bırakan tarafından ödendiği kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu belirlemenin dosya kapsamına uygun olduğu söylenemez.

Hemen belirtilmelidir ki, 13 nolu bağımsız bölümün edinildiği K. A..’ın satış bedelini davalı M..’dan aldığına dair 22.08.1976 tarihli ibraname dosyaya sunulmuştur.

Bilindiği üzere; anılan taşınmazın satış bedeli gözetildiğinde HUMK.nun 288 ve 290. maddeleri gereğince ödeme iddiasının kanıtlanması gerekir. Oysa K. A.. tarafından düzenlenip verilen ‘ibraname’ başlığını taşıyan belgenin anılan düzenlemede öngören belge olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, 8 nolu bağımsız bölüm ile 367 nolu bağımsız bölümlerin satış bedellerinin keza somut olaylara dayalı olarak tanık bildirimleri ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ve kooperatif yazısı doğrultusunda davalı M..tarafından ödendiği açıktır. Aksinin de, kanıtlanamadığı dosya kapsamı ile sabittir.