Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/10147 K.2010/12934

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, miras bırakanları ...’nin maliki olduğu 1 ve 2 nolu bağımsız bölümleri davalı torunlarına mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuşlardır. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “...miras bırakanın gerçek amacının satış değil mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bağış olduğu sonucuna varılmaktadır. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.Bu durumda davalı ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davacıların temyizine gelince;Muris muvazaasının varlığının kabul edilebilmesi temlikin münhasıran mirasçıya yapılmış olması koşuluna bağlı değildir.

Nitekim bu müesseseyi düzenleyen 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca “ bir kimsenin mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazı hakkında tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklamış olduğunun gerçekleşmesi halinde tüm mirasçılar görünürdeki satış sözleşmesinin danışıklı (muvazaalı) olduğunu…” ileri sürerek dava açabilirler.

Görüldüğü gibi, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında temlikin mutlak mirasçıya yapılmış olması koşulu yer almamaktadır.

Olayda gözetilmesi gereken husus, miras bırakanın iradesini gerçekte bağış yönünde kullandığı halde işlemin satış biçiminde yapılmasıdır.Hal böyle olunca; davalı torun Mustafa hakkındaki davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçeler ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş olup, direnme kararı verilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca özel daire bozma kararına uyulması gerektiği belirtilerek kararın tekrar bozulması sonucu mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-