Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/10999 K.2011/1050

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden maliki olduğu 351 ada 448 parsel sayılı taşınmazı minibüs durağı olarak kullanılmak üzere 2004 yılında davalıya kiraladığını ve sözleşmenin 2005 yılında yenilendiğini, ancak 2005 yılı sonunda sözleşmenin yenilenmeyeceğinin davalı tarafından bildirilmesine rağmen halen taşınmazı kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur. Davalı, taşınmazı teslim ettiklerini, herhangi bir müdahalelerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “……mahkemece, durak yeri belirlemenin Belediyelerin yetki ve görevine girdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinin hukuki olduğu söylenemez. Davacı ... Medeni Kanununun 683. maddesi gereğince eldeki davayı açmıştır.

Bu durumda; mahkemece davacının davada mülkiyet hakkına dayandığı gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak davacıya ait çap kaydının mahalline uygulanması, taşınmaza kim ya da kimler tarafından el atıldığının özellikle davalının el atıp atmadığının duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmesi ayrıca ne şekilde tasarruf edildiğinin saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ...geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-