KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2010/11055 E., 2010/13657 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2010
- Mahkemesi
- KAYSERİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMES TARİHİ : 08/06/2010 NUMARASI : 2009/137-2010/470
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, malik olduğu 94 parsel sayılı taşınmaza davalı kooperatifin haksız el atarak inşaat yaptığını, kullanımına engel olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere göre; davacının, dava konusu ettiği 94 parsel sayılı taşınmaz 14571 m2 avlulu kargir ev vasfı ile adına kayıtlı iken dava tarihinden önce 09.10.2008 tarihinde ifraz ve tevhit edilerek halen davacının 7036 ada 1 parsel sayılı kat irtifakı kurulmuş taşınmazda dava dışı kişilerle paydaş kılındığı, el atıldığı ileri sürülen 94 parsel sayılı taşınmazın hukuki varlığının ise kalmadığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, davanın kabulü ile 7036 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içine alınan eski 3255 ada 94 parsele elatmanın önlenmesi ve yapıların yıkımına karar verilmişse de, hukuki varlığı olmayan sicil kaydına yönelik kurulan hükmün hukukiliğinden söz edilemez.
Bu şekildeki bir iddia ancak iptal-tescile konu olabilir.
Kabule göre de, davada taraf olmayan şahısları etkileyecek biçimde yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiş olması da doğru değildir.
Hal böyle olunca, dava konusu edilen 94 parsel sayılı taşınmazın hukuki varlığının bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Davalının temyiz itirazları yerindedir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2010/11055, K. 2010/13657, 20 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama