Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/1836 K.2010/6497

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, verasete iştirak halinde malik oldukları dava konusu 143, 155, 218, 547 551, 568, 761, 1150, 1155, 1587, 1887, 1894 ve 2403 parsel sayılı taşınmazları, ölünceye kadar kardeşi Muhittin 'in ölüm sonrasında da mirasçıları olan davalıların ekip biçmek suretiyle kullandıklarını, kendi hissesinden faydalanmadığını ileri sürerek, payına yönelik elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davaya konu taşınmazların miras bırakanları olan M.tarafından harici satış sözleşmesi ile satın aldığını, bu nedenle de taşınmazları davalılar A.İ. İ., M.ve Y.un kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar A. İ., İ.M. ve Y.un dava konusu taşınmazları sahiplenerek kullandıkları gerekçesiyle bu davalılar yönünden davacının payına yönelik elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne, diğer davalılara yönelik davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılardan A. M. İ.İ.ve Y.vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar N.M., G.N. hakkında açılan davanın reddine diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazlarda tarafların paydaş olduğu, davacının taşınmazlarda kullandığı yer bulunmadığı, taşınmazların tamamının davalılardan A.M.İ. İ. ve Y.tarafından kullanıldığı saptanmak suretiyle bu davalılar yönünden davacı payına yönelik elatmanın önlenmesi istekli davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu yöne değinen davalıların temyiz itirazlarının reddine.

Ancak, somut olayda önceden davalıların miras bırakanı M.tarafından, eldeki davanın davacısı Y. hakkında dava konusu taşınmazlara yönelik açılan iptal tescil davasının açılmamış sayılmasına karar verildiği halde o dava sırasında ve sonrasında eldeki dava açılıncaya kadar davacının davalı yanın kullanımına karşı durduğu, ses çıkardığı ve dava tarihine kadar da bir uyarı gönderdiği kanıtlanamadığına göre dava tarihine kadar davacının davalının kullanımına rıza göstermiş olduğu ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığı sonucuna ulaşılmaktadır. Öyleyse, davalıların ecrimisilden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.