Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/2515 K.2010/3366

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakan babası N.Ö.’in kendisinden mal kaçırmak kastı ile ve kendisinin saklı payını aşan kazandırma yapmak için 756 parsel sayılı taşınmazı davalı kızına bağışladığını dava tarihinden 1 hafta önce öğrendiğini ileri sürüp, mahfuz hisseyi aşan kazandırmanın iptali ile tenkis istemiştir.

Davalı, davanın Türk Medeni Kanununun 571.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürede açılmadığını, dava konusu işlemin 1993 yılında davacının bilgi ve muvafakatı ile yapıldığını, bakıma muhtaç murise baktığı için taşınmazın kendisine hibe edildiğini, tasarruf nisabının aşılmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, eldeki davada bir taraftan zamanaşımı süresinin geçirildiği gerekçe yapılmış, diğer taraftan işlemin bağış biçiminde gerçekleştirildiği, bunun ise ölüme bağlı tasarruf niteliğinde olmadığı ve tenkise tabi olmayacağı, ayrıca mal kaçırma kastının bulunmadığı gibi gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, miras bırakanın “hibe” şeklinde gerçekleştirdiği temlikin ölüme bağlı tasarruf (TMK’nın 531. ve ….. devam eden hükümleri gereğince) olmadığı sağlar arası gerçekleştirilen bir tasarruf olduğu doğrudur.

Ne var ki, dava hem esastan ve hem de esasın incelenmesine olanak vermeyen zamanaşımı gerekçe gösterilerek reddedilmiştir.

Bu tür bir karar içeriğinin HUMK 388/5 bendinde gösterilen muhtevaya uygun olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, öncelikle zamanaşımı hususunun değerlendirilmesi, davanın süresinde olduğunun kabulü halinde işin esasının incelenmesi gerekirken denetime elverişli olmayacak biçimdeki gerekçelerle davanın reddedilmesi doğru değildir.