Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/9059 K.2010/10946

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 549 ada 41 parsel sayılı taşınmazı 30.12.2008 tarihinde satın aldığını ancak davalının taşınmazı tahliye edeceğini bildirmesine rağmen tahliye etmediğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı, oturumlara katılmamıştır.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 549 ada 41 parsel sayılı taşınmazı davacı adına kayıtlı olup, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişme konusu taşınmazı 30.12.2008 tarihinde satın aldığını, davalı tarafından satış işlemini müteakip mecurun tahliye edileceği bildirilmesine rağmen taşınmazın boşaltılmadığı ileri sürülerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenilmiş, dava davalının yokluğunda görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalı temyiz dilekçesine 06.04.2009 tarihli tahliye taahhüdünü ekleyerek kiracılık savunmasında bulunmuştur.Yine dosyaya ibraz edilen İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/52E. 2009/126 K. sayılı ilamda dava edilen taşınmazın eldeki dava konusu yerle aynı yer olduğu, öte yandan davacının dava açarken kullandığı ifadelerden davalının temyizde ileriye sürdüğü beyanlardan davacının bayi ile davalı arasında kira ilişkisi kurulduğu izlenimi uyanmaktadır.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma doğrultusunda bir kira ilişkisi kurulup kurulmadığının araştırılması, 2009/52 E. 2009/126 K. sayılı kararın değerlendirilmesi, taşınmazın yargılama aşamasında boşaltılıp boşaltılmadığının saptanması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.