Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/11700 K.2012/306

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, .. ada ...parsel sayılı mahlulen Kasaplar K.. E. H.. Vakfından icareli taşınmazın 17/120 payının O.. E.., 17/120 payının K.. E.. adlarına kayıtlı olduğunu, bu kişilerin gaip olduklarını ileri sürüp, gaiplik kararı verilmek suretiyle taşınmazın 34/120 payının Vakfı adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın aslının vakıf olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, gaiplik kararı verilmek suretiyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, harca tabi nitelik taşıyan bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için, başvurma ve nispi harcın alınması gerekeceği tartışmasızdır.

Davacı, Vakıflar Bölge Müdürlüğü olup, harca tabi olduğunda da kuşku yoktur.

Her ne kadar, 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 77.maddesinde “… tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan hükmün yargı harçlarını kapsamadığı Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2008 tarih ve 2008/18-777 esas, 2008/788 sayılı kararı ile sabittir.

Oysa somut olayda, dava açan davacı idareden gerek başvuru, gerekse nispi harç tahsil edilmemiştir.Harç ikmali sağlanmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine 492 sayılı Harçlar Kanununun 30.ve 32.maddeleri hükmü gereğince yasal olanak yoktur.

Hal böyle olunca, gerek başvurma harcı gerekse nispi harcın tahsil edilmesi ve bu gerek ifa olunduğu takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulmuş olması doğru değildir.