KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2011/13860 E., 2012/1658 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2012
- Mahkemesi
- KONYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 25/07/2011
- Numarası
- 2010/283-2011/361
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, adına kayıtlı olan .. parsel sayılı taşınmazına davalının haksız olarak yapmış olduğu müdahalenin men'ine ve 4.000,00-TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının müdahalenin olduğu tarihte taşınmazını kullanma amacı taşımadığı, nadasa bırakacağı taşınmazın ekilip sürülmesinden dolayı tazminat talep edemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve dönem belirtilmeksizin ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 2426 sayılı parselin, davalının ise komşu 2801 sayılı parselin malikleri oldukları, paftasında taşınmazlar arasında yol bulunduğu, davadan önce davacının başvurusu üzerine Kaymakamlıkça 20.04.2010 tarihinde 1690,66 metrekare yere davalının tecavüz ettiğinin saptandığı, davanın 11.05.2010 tarihinde açıldığı, yapılan keşif ve uygulama sonucunda düzenlenen fenni bilirkişinin krokili raporunda gösterilen 1691 metrekarelik alanın davalı tarafından ekildiğinin ve diğer kısımların ise nadasa bırakıldığının bildirildiği görülmektedir.
Bu durumda, kadastral yöntemlere uygun biçimde yapılan ölçüm ile dava tarihinde 1691 metrekarelik kısma el atıldığı, kadastral yolda kalan kısmın da nadasa bırakılmak suretiyle davalının fiili hakimiyetinde olduğu anlaşıldığına göre, krokide B ve C harfleri ile gösterilen bu kısımlar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddedilmiş olması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2011/13860, K. 2012/1658, 20 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama