Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/14302 K.2012/1822

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden davalıya ait .. parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen ilk karar, Dairece; "...yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri gözetilerek, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi, ayrıca davanın açıldığı tarih itibariyle davacının haklı olduğu gözetilerek yargılama gideri ve avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması..." gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın reddine ilişkin olarak verilen ikinci karar bu kez Dairece; "...davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı,

ancak yargılama aşamasında yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri gözetilerek yargılama gideri ve avukatlık ücreti konusunda bir karar verilmesi...." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, yargılama gideri ve avukatlık ücretinden davacının sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptal, kayıt terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak yargılama giderleri ve avukatlık ücreti yönünden bozulduğu görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.