Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/2402 K.2011/5104

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/130 esas, 2000/663 karar sayılı ilamı ile 25 parça taşınmaz bakımından açtıkları tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen 13 parça taşınmaz bakımından hüküm yerinde gerekçe ile çelişecek şekilde tescil bakımından bir karar verilmediğini, miras payları oranında tescile hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı N., dava konusu taşınmazlar hakkında taraflar arasında kesin hüküm olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar, dava konusu taşınmazlarda payların yanlış yazıldığını belirtip davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı N.tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi . .’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacıların Kütahya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/130 esas, 2000/663 sayılı kararı ile açtıkları tapu iptali ve tescil davasının kabulle sonuçlanmasına rağmen mahkemece sehven haklarında tescil hükmü tesis edilmediği, anılan ilama konu mirasçılık belgesinin iptal edilerek miras bırakan Ali Ünlü mirasçılarının Kütahya Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.5.2000 tarih, 2000/268 esas, 2000/584 sayılı kararı ile hasımlı veraset ilamı alınarak yeniden belirlendiği gözetilmek suretiyle kural olarak davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dosya kapsamı ile miras bırakan A. Ü.mirasçıları arasında davalı Ö.U.'un yer almadığı, muris A.nin 1985 yılında, davalı Ö. U.un eşi S.'nin ise 1973 yılında kök muristen önce ölmüş olduğu, dolayısıyla mirasçı olamayacağı halde, dava konusu 505 parsel dışındaki 12 parça taşınmaz bakımından anılan davalı Ö.U.a da pay verilmek suretiyle hatalı pay üzerinden hüküm tesisi isabetsizdir.