Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/6483 K.2011/8063

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kızı Sevinç’in davalı ... ve dava dışı ortağı...dan aldığı borca karşılık 9 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu dükkanını borç ödendiğinde iade edilmek koşuluyla davalıya devrettiğini, ancak davalı ve ortağının borçtan daha fazla para isteyip taşınmazı geri vermediklerini ileri sürerek, tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine yönelik verilen karar, Dairece; “…davalının, emniyette alınan ve mahkemede tekrar ettiği bu ifadesi ikrar niteliğinde olup, davalı, borcun ödenmesi halinde taşınmazı iade edeceğini açıkça kabul etmiştir.

Bilindiği üzere, ikrar, HUMK'nun 236. maddesinde düzenlenmiş olup, bu madde hükmüne göre, mahkeme huzurunda yapılmış ikrarın, ikrarda bulunan taraf aleyhine delil teşkil edeceği, maddi bir hatadan doğduğu anlaşılmadıkça ikrardan dönülemeyeceği, kesin delil niteliğinde bir ispat vasıtası olduğu tartışmasız olup, bu konudaki beyanları içeren oturum tutanaklarının da İçtihadı Birleştirme Kararının aradığı belge mahiyetinde olduğu açıktır.

Hal böyle olunca; davada ileri sürülen taraf muvazaası iddiasının gerçekleşmiş olduğu kabul edilerek, B.K.'nun 81. maddesi hükmüde gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-