Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/10046 K.2012/10977

Yanlar arasında görülen tazminat, tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.10.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat B. S. geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tazminat; birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, aksi halde tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl dava yönünden tazminata, birleştirilen dava yönünden ise iptal-tescile karar verilmiş; davalılar her iki dava bakımından, davacılar da asıl dava bakımından hükmü temyiz etmişlerdir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, asıl davaya konu 3036 parsel sayılı taşınmazın muris F. K. adına kayıtlı iken, 23.12.1999 tarihinde 2. eşi A.'un daha önceki evliliğinden olma oğlu davalı Ş.'a satıldığı. Ş.'ın da bu taşınmazı 02.02.2001 tarihinde dava dışı R.

Ç.'e sattığı; birleştirilen davaya konu taşınmazın geldiği 5527 sayılı parselin 134/12098 payının muris F. adına kayıtlı iken, 11.05.1987 tarihinde 2. eşi davalı A.'a satıldığı; anılan taşınmazın imar uygulamasında iki katlı ev vasfıyla 15 parsel numarası aldığı ve 116/123 payının davalı A., 7/123 payının dava dışı M. adlarına tescil edildiği.

M.'un, taşınmazdaki payını 17.06.1988 tarihinde davalı A.'a sattığı, böylece taşınmazın tamamının maliki olan A.'un taşınmazı 05.11.1993 tarihinde dava dışı F.'ye aktardığı, 02.05.1994 tarihinde de F.'den geri aldığı ve 24.12.1999 tarihinde oğlu Ş.'a satış yoluyla devrettiği; bu işlemlere karşı, murisin ilk eşinden olma 3 çocuğu tarafından eldeki asıl ve birleştirilen davaların açıldığı görülmektedir.

Toplanan deliller ve dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde; miras bırakanın, 2. eşi A.'a ve onun önceki evliliğinden olma oğlu Ş.'a yaptığı temlikleri terekeden mal kaçırma amacıyla gerçekleştirdiği, A.'un Ş.'a yaptığı temlikin de danışıklı olduğu anlaşıldığına göre, davalıların tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle, birleştirilen dava bakımından verilen kararın ONANMASINA.

Davacıların asıl davaya yönelik temyiz itirazına gelince; asıl davaya konu taşınmazın Ş. tarafından 3. kişiye temlik edildiği tarih itibariyle tazminat miktarının belirlenmesinde bir isabetsizlik yok ise de, buna ilişkin faizin de temlik tarihinden itibaren yürütülmesi yerine dava tarihinden başlatılması doğru değildir.