Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/10831 K.2013/1233

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakan babası .... 1898 parsel sayılı taşınmazını davalı ...'a satış suretiyle devrettiğini, anılan taşınmazın ifraz edilerek 2288 nolu parselin aynı gün davalı kızı olan .... satıldığını, davalı ...'in taşınmazı hiç kullanmadığını, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil olmazsa tenkis isteminde bulunmuştur. Davalılardan...., davanın reddini savunmuş, davalı ... ise taşınmazları bedelsiz olarak emanetçi sıfatıyla aldığını,dava konusu arsayı ise murisin davalı ...'e devretmesini istediğini beyan etmiştir.

Davanın davalı ... yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “....dosya kapsamı ve davanın kabulünde menfaati olan tanık ifadeleri de göz önüne alındığında, miras bırakanın taşınmazlarını 3.kişilerden kaçırmak amacıyla aracı olan şahıslara devrettiği, dava konusu taşınmazın ise davalıya verilmesini istediği görülmektedir.

Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçıdan mal kaçırma olmadığı sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın REDDİNE karar verilmiştir.