Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/10903 K.2013/6977

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası....’nın 102 ada 26, 27, 28 ve 30 parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğullarına satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında iptal ve adına tescile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında 102 ada 27, 28 ve 30 parseller yönünden taleplerini atiye terk ettiklerini beyan etmiştir.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, 102 ada 27, 28 ve 30 parsellerin muristen satın alınmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 102 ada 26 parsel sayılı taşınmazın temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın kabulüne, diğer parseller yönünden ise esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 7.5.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle miras bırakan Mustafa’nın 102 ada 26 parsel sayılı taşınmazdaki pay temlikinin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle bu parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, 1086 Sayılı HUMK’nun 185/1. maddesinde, “Müddeaaleyhin rızası olmaksızın müddei davasını takipten sarfınazar edemez” hükmüne yer verilmiş (6100 Sayılı HMK’nun 123. maddesi) olup, ancak karşı tarafın rızası ile davanın geri alınabileceği, dava konusu 102 ada 27, 28 ve 30 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davacının davayı atiye bırakma beyanına davalıların açıkça muvafakatı bulunmadığı gözetildiğinde, bu taşınmazlar yönünden yazılı şekilde esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.