Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/10910 K.2013/7868

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer omadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirkete sağlık sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ... 'ın davalıların işleteni sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu yaralandığını, sigortalının tedavisi için 813,60 TL tazminat ödendiğini, ileri sürerek, 813,60 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, tarafların haricen sulh olmaları sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili şirkete sağlık sigortası ile sigortalı dava dışı ... 'ın yaralanması nedeni ile ödenen tedavi giderinin rucuen tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında taraflar haricen anlaşmışlar, davalılardan ... vekili dilekçeye itiraz etmediğini, ücret ve masraf talebinin bulunmadığını belirtmiş, davalılardan Dubai Sigorta vekili duruşmaya katılmamış ve bir beyanda da bulunmamıştır.

Davacı, haklı bir nedene dayalı olarak davasını ikame etmiş, taraflar dava açıldıktan sonra yargılama sırasında anlaşmışlardır. Bu nedenle davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından, bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun 370. maddesi (eski 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi) uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.