Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/12276 K.2013/9217

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kök miras bırakanları .... ve ... Çınarlı'nın davalının anne ve babası olduklarını, davalının tasarruf tarihlerinde 85-90 yaşlarında olan murislerin tüm mal varlığını zaman zaman tehdit zaman zaman da yanıltarak satış yoluyla adına tescil ettirdiğini, ayrıca yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişme konusu taşınmazların payları oranında iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 4.6.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... Tan geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme neticesinde, çekişme konusu 40,658,979,985,997 ve 1003 parsel sayılı taşınmazların miras bırakanlar tarafından davalıya yapılan temlikinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle davanın anılan parseller yönünden kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak; dava dilekçesinde dava değeri 20.000,00 TL olarak gösterilmiş, davacılardan Lütfiye'nin davası da mirasçı sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş olup, davalı yararına maktu Avukatlık Ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değil ise de anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının (7) nolu bendinde geçen “ 342,85 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine,