KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/13214 E., 2013/2181 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2013
- Mahkemesi
- SAİMBEYLİ(KAPATILAN) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 07/05/2012
- Numarası
- 2010/75-2012/49
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davaya konu 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazların davacı adına kayıtlı olduğu, mahkemece yapılan uygulama ile 6 parsel sayılı taşınmazın 275,61 m²'lik, 8 parsel sayılı taşınmazın ise 354,91 m²'lik kısmından davalı şirketin yol geçirdiğinin saptandığı, ancak davacının 12.09.2011 tarihli oturumda elatmanın önlenmesi isteğinden vazgeçtiği anlaşılmaktadır.
Öte yandan, davacı taşınmazlarına dökülen harfiyat ve geçirilen yol nedeniyle oluşan zararın karşılanması bakımından 15.000.-TL tazminatın tahsili isteğinde bulunmuş, ancak taşınmazın karşı tarafa devri ile bunun karşılığında taşınmaz bedelinin kendisine ödenmesi şeklinde bir talebi olmamıştır.
Hal böyle olunca, mahkemece istek doğrultusunda ve istekle sınırlı olmak üzere taşınmaza verilen zarar ile ecrimisilin uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanması ve yalnızca buna hükmedilmesi gerekirken, davaya kamulaştırmasız elatmanın önlenmesi davası gibi bakılarak yazılı şekilde elatılan bölümlerin bedelinin de tazminat kapsamında değerlendirilerek hüküm altına alınmış olması doğru değildir.
Kabule göre de; tazminat isteğinin kısmen reddine karar verilmiş olmasına karşın, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık parasına hükmedilmemesi isabetsiz olduğu gibi feragat bakımından bir hüküm kurulmamış olması da doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/13214, K. 2013/2181, 18 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama